دردهای بی پایان جامعه ما

فصل فصل امتحانه و دانشجوهام دارند امتحان میدن. من این چند روزه دارم از دستشون عاصی میشم برام مهم نیست که درسهای من رو نخوندن بلکه برام مهمه بتونند کلمه های ساده رو بخونند یا بنویسند.

به عنوان مثال دانشجوم از من می پرسه این کلمه چیه نگاه کردم رو برگه چهار گزینه زیر رو دیدم فکر می کنید کدوم کلمه رو دانشجوم نتونستن بخونه:

الف) ماشین حساب            ب) چرتکه

ج) رایانه                       د) لپ تاپ

مورد دوم هم همین امروز اتفاق افتاد. دانشجو اومده پیشم میگه استاد موضوع تحقیق به من میدید من سر کلاس نبودم میگم در مورد "تابع توزیع نمایی" تحقیق کن برام بیار. می بینم نوشته "تابه توضیح" این رو دیدم دیگه به نمایی نرسیده میگم بده خودکار رو این چه جور نوشتنه. واقعا این چه جور نوشتنه.

من حرفی برای گفتن دیگه ندارم من دوست دارم معلم ادبیات باشم نه استاد ریاضی فکر می کنم این ادمها به ریاضیات دیگه نیازی ندارند چون در ابتدایی ترین مفاهیم سواد یعنی خواندن و نوشتن درمانده اند.

/ 8 نظر / 13 بازدید
ن- پرشکوهی

خشکگه خانم سلام ، خوبین شکرخدا ، همیشه سلامت باشین تا شاهد نوشته ها وتصاویر خوبی در وبلاگ شما باشیم عزیزم ممکنه یه کوچولو خودت معرفی کنی قصد فضولی ندارم . من پرشکوه زندگی نمی کنم ولی یه حسم میگه که مامانت دوست ویا همکلاسی قدیمی من بوده ، فدات بشم ناز دتر................

مرتضی

به نظرم جواب سوال شما گزینه "ب" است. درست حدس زدم آیا؟؟؟؟؟[لبخند][گل]

مهتاب

خیلی خنده دار بود ... تابه توضیح به نظر منم نسلها دارن روز به روز بی سواد تر می شن

احمدخانی

سلام قبلا خیلی در ابتدایی به املاء اهمیت می دادند والبته مشق زیاد ولی الان خبری نیست واین نتیجه آموزش غلط استآ متاسفانه

مرتضی

بهار 1394 با همه لطافتش با همه ظرافتش با همه خاطراتش با همه زیبائی های سبزش و با همه لحظه های به یاد ماندنی اش آرام آرام می رود تا جای خود را به تابستان گرم بسپارد. به امید آنکه بهاری زیبا و خاطره انگیز را پشت سر گذاشته باشید،تابستانی سرشار از شادی و موفقیت و سلامتی برای شما دوست مهربانم آرزو دارم.[گل]

بی سرزمین تر از باد

سلام پرشکوه عزیز خوبی؟ این روزها بچه ها دارن بی سواد تر از همیشه تربیت میشن.هر چند که انگاری با هوش ترن.اما نظام آموزش و پرورش داره یک مشت بی سواد تربیت می کنه.به خصوص با این سیستمی که نمره دادن رو حذف کرده و ارزشیابی کیفی میکنه.

معلم روستا

سلام من فکر می کردم که این درد مشترک دبیران ریاضی متوسطه اول است که هر روز با آن دست به گریبانیم ولی این نوشته ی شما آه از نهادم بلند کرد که دانشگاه دیگه چرا؟ فکر کنم آموزش ما داره به روزهای آخرعمرش نزدیک میشه خداکنه که این دم آخری ذلیل نباشیم. طاعات و عبادات قبول درپناه حق

بستنی

واااقعا!!!!!!!!! منم ایو بارها تو کلاسام درک کردم!