کامنت خصوصی جالبی به دستم رسید دیدم که در اون خواسته شده که بحثی رو با شما در میان بگذارم من هم عین کامنت خصوصی رو برای شما اینجا میزارم و ازتون می خوام که لطف کنید و به سئوالشون جواب بدید. خودم هم قول میدم بعد از جواب شما دیدگاه خودم رو بیان کنم.

"خانم پرشکوه دوست داشتم البته اگر مایل بودید این موضوع رو به بحث بگذارید البته به شکلی که جنبه سیاسی پیدا نکنه چون بیشتر واقعا یه بحث اجتماعی و اقتصادیه همون طور که میدونید ایران و ژاپن تقریبا جریان رشد اقتصادی خودشون رو باهم شروع کردند ولی در مدتی که از شروع اون گذشته یعنی از بعد از جنگ جهانی دوم این همه تفاوت بین این دو کشور وجود داره درحالی که منابع و موقعیت کشور ما به مراتب از ژاپن بهتره چه بسا اصلا قابل مقایسه نیست   اگر دوست داشتید در یک پست مستقل از دوستان بپرسید چرا؟ (فارغ از مسائل سیاسی) چرا اینقدر ملت تن پرور و اماده خواهی هستیم و سوال اصلی به نظر شما اگر جای مردم ایران و ژاپن را تغییر بدهیم یعنی در همین شرایط دو کشور همه ژاپنی ها به ایران بیایند و همه ایرانها به ژاپن بروند اینده ده سال آینده چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ (فقط درباره مردم دوکشور) البته اینجا وبلاگ شماست خصوصی میفرستم اگر دوست داشتید پستش رو بگذارید"

پی نوشت: از خواننده عزیز و فرستنده کامنت خصوصی ممنونم برای شروع یک بحث اجتماعی  خوب در این وبلاگ.

بعد نوشت: به نظرم نمی شود دو ملت را جا بجا کرد زیرا وقتی جابجا می کنی تفکرشان و فرهنگ و ساختار اجتماعی و سیاسیشان را نیز باید جابجا کنید. اما اگر تفاوت این دو کشور را بخواهید بدانید من یکی از دلایل عمده ان را در فرهنگ می دانم فرهنگ فرد گرایانه جامعه ما بسیار قویست. ما به افراد اموزش می دهیم در صورتی که تو موفق باشی مهم است شاه کوران ارجع تر است تا یک فرد عادی در کشوری پیشرفته. دقت کرده اید ما در ورزشهای گروهی موفقیتی کسب نمی کنیم چون روحیه جمع گرا نداریم برعکس ژاپن. علت اصلی ان را در اموزش غلط می دانم نه در ذات ایرانی جماعت. ما به اطفالمان یاد می دهیم که در کلاس از همه سر تر باشید ولی فکر نمی کنیم بهترین در بدترین زیاد ارزشی ندارد باید در چیزی بهتر باشید که همه بهتر باشند. و این بهتر شدن کلی در روحیه جمعی خلاصه می شود و ما ان را اصلا اموزش نداده ایم و این می شود که ما اگر خرمان از پل گذشت پل را می شکنیم و برای رسیدن به مقصد به دیگران فکر نمی کنیم و این می شود عاقبت جامعه ما.

در ادامه مطلبی را می گذارم که در فیسبوک خوانده ام:

 در این مکان مطلبی بود که صاحب نوشته از نشر مجدد ان توسط من ناراضی بود به همین دلیل ان را پاک نمودم.