از تهران برگشتم. اولین چیزی که توی تهران آدم  را  آزار می دهد ترافیک است دیروز گرفتار ترافیکش بودم. واقعیت این است از سعادت آباد آژانس گرفتم بروم آرژانتین. دیگر چیزی به آرژانتین نمانده است که ماشین در ترافیک گیر می کند. 20 دقیقه دیگر اتوبوس حرکت می کند. اما ماشین تو ترافیک است حتی یک سانتی متر حرکت نمی کند اخرین تیر ترکش یعنی پیاده شدن و دویدن است شروع می کنم به دویدن تا حال یادم نمی اید که تو تهران دویده باشم این هم اولین دویدن من می شود در تهران. شانس آوردم بلیطم نپرید دقیق به موقع رسیدم.

پی نوشت1: در مترو مسیر حرم تبدیل شده مسیر کهریزک.

پی نوشت2: ایستگاهی دیدم در میدان انقلاب نوشته بود از انقلاب به نیرو اتمی با خودم گفتم قبلا انقلاب ما را می خواست ببرد به آزادی نه به نیروی اتمی.