توضیح: من اصلا قصد بی احترامی به هیچ یک از هم وطنهای خودم رو  ندارم ولی همه این چیزایی که می نویسم اتفاقاتی واقعیه که برام پیش اومده.


وقتی به هر شهر وارد می شیم و غریبه ایم حتما لازم شده که آدرس بپرسیم. مردم شهرای مختلف جوابای مختلف می دن مثلا

مردم لاهیجان سر نبش یه چهارراه  وامیستند و دستشون رو دراز می کنند و وسط دو تا از راه ها رو نشان می دن و میگن "از این طرف بری میرسی" ولی از حرفش نمی فهمی باید بری سینه دیوار یا سمت راست یا  سمت چپ.


از مردم آستارا که آدرس می پرسی از تو می پرسن که واسه چی می خوای؟ مثلا شما سراغ یه هتل رو نزدیک اداره پست   میپرسین به تو می گن "الان که عصره پست بسته است همین نزدیکی یه آژانس پستیه." وقتی توضیح می دی که آدرس هتل مورد نظرتونه  در جواب  می گن:"ما یه سوئیت داریم خیلی تمیزه چرا می خواین برین هتل!"


از مردم خوی اگر آدرس بپرسین. از شما می پرسن که چند نفرید و اگر از دوتا بیشتر باشین میگن" همین جا وایسا ماشین دربست بگیر."


اگر از مردم اصفهان آدرس بپرسین که می خواهی برین عمارت هشت بهشت به شما می گن "چرا اونجا میدون امام که بهتره." اگه هم آدرس رستوران بپرسین؟ میگن "این رستوران که غذاش اشغال وگرون می گیره یه ادرس بدم چندتا میدون بالاتر یه رستوران هست تابلو هم نداره یه زیر زمینه ولی غذاهاش خوبه و ارزونه."


مردم اردبیل هم وقتی آدرس میدن دستشون به عقب  اشاره می کنه و خودشان میگن "مستقیم میری."


از مردم رشت که آدرس میپرسی متفق القول میگن "نترس از هر طرف بری می رسی به میدون شهرداری."


اما از مردم شیراز که آدرس بپرسی میگن پشت سر ماشینشون حرکت کنیم و تا نزدیکهای مقصد می برنت.


از تهرونی ها هم  آدرس نپرس چون  آدرس هیچ جایی  رو نمی دونند.


خلاصه کلام ایران کشوری بزرگه با مردمانی جالب و عجیب! 
و سرانجام هر برداشتی از این متن آزاد است.