چند وقت پیش گفته بودم که نمی دانم چه سندرمی آمده که دوستان ایمیل خالی می فرستند. به دوستم زیبا که ایمیل خالی فرستاده بود ایمیل زدم. و نوشتم
سلام خوبی زیبا نه خبر؟
چه شده  ایمیل خالی می فرستی کارت مثل افرادی که زنگ می زن و در میرند یا توی گوشی فوت می کنن بود اشتباهی فرستادی یا شعر سپید گفته بودی برای همین من نمی بینمش.
حالا این ایمیل دلیل خوبی هست که احوالت رو بپرسم چی کار می کنی مشغول شدی یا نه ؟
من خوبم چند واحدی درس می دم.
امیدوارم روزگار خوبی داشته باشی.
بعد از چند روز بی خبری از زیبا. زیبا برام جواب ایمیلیم رو فرستاد.

سلام عزیزم خوبی؟
خیلی ممنونم از لطفت. امیلم خالی نبود نمیدونم چطور شده خالی اومده دوباره برات میفرستم
تو فکر کن لوح سپید بود تا تو برام بنویسی
منم خوبم مثل تو مشغولم
خیلی دلم برات تنگ شده. راستی وبلاگت عالیه من به داشتن دوستی مثل تو افتخار میکنم
خوشحالم که خوب و سرحالی و کار میکنی امیدوارم زندگی همیشه بر وفق مراد باشه
مشتاق دیدار
 راست می گفت ما چند وقت بود که از هم بی خبر بودیم به هم ایمیل می زدیم ولی از خودمان نمی گفتیم برای همدیگر حتی خطی از خودمان نمی نوشتیم. ایمیلی خالی زیبا بهانه خوبی بود که از همدیگر خبر بگیریم. تازه می فهمم ایمیلهای خالی نیز مثل تک ها هزار مفهوم مختلف دارند و آدم باید با فراست به آنها دقیق شود نه گذرا از آن بگذرد.