فیتیله چراغها را پایین کشیده اید
از پشت هر نوری
صدای
حرفی
کلامی
می خواهید چیزی برون بیایید
چیزی شبیه شعر
چیزی شبیه
من
این روزها
قحطی حرف است
قحطی دنیاست
اصلا کسی به فکرکسی نیست
بگذار پنجره ها را ببندیم 
و فیتیله چراغها را بالا بکشیم
تا این کور سوی امید
با فوت های آخرمان
خاموش نشود.