دارم برای سپیده یک پاور پوینت درباره زنان ایران باستان تهیه می کنم. چیزهای جالب در این باره مطالعه کرده ام. در این بین برایم کتابی که خیلی به آن رفرنس داده اند جالب است و آن  کتاب پوشاک زنان ایران از کهنترین زمان جلیل ضیاء پور از انتشارات وزارت فرهنگ وهنر که در سال 1344 اگر اشتباه نکنم چاپ شده است. به نظر میاید کتاب جالبی باشد. از آن کتابهایی که برای خود ویژگی خاصی دارند و در زمان خود و بعد از خود کسی دیگر مانند آن را نمی نویسد و تنها منبع در یک موضوع هست. 
کتاب دیگه ای را که من اینگونه دیدم کتاب از آستارا تا استر آباد است ذکر این کتاب را از عمو شنیدم. پارسال عید بود که به رسم دید و بازدید رفته بودیم خانه عمو نمی دانم چطور بحث به این کتاب رسید عمو می گفت که این کتاب را از تهران خریده است و پیدا کردنش واقعا سخت است. همه بچه های خانه مشخص بود برگی از آن را خوانده اند.  اگر اشتباه نکنم کتاب چهار جلدیست که شامل تمام شهرها و روستاهای گیلان و مازندران و گلستان است به جز این درباره همه مکانها موجود دراین روستاها و هر روایت کوچک تاریخی درباره مکانها هیچ چیزدریغ نکرده است برای من جالب بود که درباره پرشکوه و آستانه آن و ملا مریم و آقای صیحانی که برای ملا مریم زیارت گاهی ساخته است نیز نوشته بود. در مورد رشت و شهر های بزرگ علاوه بر ذکر مکانها و اثار و تاریخ ان عکسهای جالبی ضمیمه کرده بود. در واقع از آن کتابهایست که با اینکه از سال نشر آن بیش از چهل سال می گذرد می تواند مرجع و منبع خوبی باشد. بیشتر از همه همین قدیمی بودن آن ادم را شگفت زده می کند که نویسنده ان چگونه به همه این روستاها سر زده و درباره آنها اطلاعات جمع آوری کرده است. در این روزگار با این همه تکنولوژی کسی چنین کتابی نمی نویسد چون به دردسرش نمی ارزد. اما چنین فردی چهل سال پیش چنین کاری کرده و متاسفانه کمی گمنام هم باقی مانده است.
به نظرم کسانی که عمری را برای مطلبی صرف می کنند و با تحقیق درباره آن کتابهای بی نظیری می نویسند که تنها منبع موثق در ان موضوعست بسیار قابل احترامند. متاسفانه در جامعه ما چنین افرادی فراموش می شوند.
باز هم جاده خاکی زدم می خواستم بگویم کسی اصل کتاب پوشاک زنان ایران را دیده و آیا چاپ جدید اون در بازار یافت می شود؟ می بینید رفتم درباره یه کتاب دیگه صحبت کردم. 
پی نوشت: شاید در پستهای بعدی درباره زنان ایران باستان بنویسم.