تا حالا چند نفر رو دیدید که دنبال کار می گردند؟ حتما جواب شما خیلی زیاده. حالا یه سوال دیگه چند نفر رو دیدید که دوست ندارن صبح که از خواب بیدار میشن برن سرکارشون و یا لحظه شماری میکنند که یه روز تعطیل برسه؟ حتما جواب شما به این سوال هم خیلی زیاده.

واقعا این ادمهای که سر کار میرن و غر میزنند از کارهاشون  همونهای نیستن که وقتی بیکار بودن گاهی حاضر بودن بدون هیچ پولی و به امید سرکار رفتن کار بکنند. واقعا چه اتفاقی افتاده. شاید بگید شغلها ادمها رو دل زده میکنه درامدهای پایینه و یا برخوردها در محل کار ادم رو بی رغبت می کنه که ادم بره سر کارش. اما من چنین چیزی رو در  شغلهای ازاد هم دیدم . ادمهای که کسی نیست بهشون امر و نهی کنه و هر چقدر بیشتر کار کنند درامدشون بیشتر میشه و مثل کارمندی نیست که لازم باشه فقط زمان پرکنند و چه کارمند فعالی باشند چه نباشند هیچ تاثیری در درامدشون نداشته باشه ولی با این حال به زحمت ساعت ده به بعد کرکره محل کارشون رو بالا میدن و کل زمانی که در محل کارشون هستن در یک روز دو ساعت هم نمیشه. واقعا این بی انگیزی از کجا اب می خوره یعنی ادمهای جامعه ما چی می خوان. چرا ما با انگیزه کافی کارهامون رو پی نمی گیریم. 

خب با صداقت برخورد کنیم با خودمون:

اگر کارمون خوب نیست و دوستش نداریم پس ترکش کنیم.

اگر درامدمون پایینه به جای اینکه از کارمون بدزدیم ترکش کنیم.

اگر مجبوری این کار رو به خاطر شرایط مالیمون بپذیریم پس درست کارمون رو انجام بدیم شاید مدیرمون این کار کردن ها درستمون رو دید و مشکلات مالیمون هم حل شد.

اگر فکر میکنیم کارمون رو از دست بدیم کاری پیدا نمیکنیم برای همین شرایط این کار رو پذیرفتیم با غر زدن و از کار در رفتن شرایط بهتری به دست نمیاریم تنها کاری می تونه شرایط رو بهتر کنه که کارمون رو درست انجام بدیم شاید اینحوری پیشنهادهای کاری بهتری به ما معرفی شد.

پی نوشت: رضایت شغلی موجب شادی میشه شادی چیزیه که در جامعه ما گم شده.