فصل فصل امتحانه و دانشجوهام دارند امتحان میدن. من این چند روزه دارم از دستشون عاصی میشم برام مهم نیست که درسهای من رو نخوندن بلکه برام مهمه بتونند کلمه های ساده رو بخونند یا بنویسند.

به عنوان مثال دانشجوم از من می پرسه این کلمه چیه نگاه کردم رو برگه چهار گزینه زیر رو دیدم فکر می کنید کدوم کلمه رو دانشجوم نتونستن بخونه:

الف) ماشین حساب            ب) چرتکه

ج) رایانه                       د) لپ تاپ

مورد دوم هم همین امروز اتفاق افتاد. دانشجو اومده پیشم میگه استاد موضوع تحقیق به من میدید من سر کلاس نبودم میگم در مورد "تابع توزیع نمایی" تحقیق کن برام بیار. می بینم نوشته "تابه توضیح" این رو دیدم دیگه به نمایی نرسیده میگم بده خودکار رو این چه جور نوشتنه. واقعا این چه جور نوشتنه.

من حرفی برای گفتن دیگه ندارم من دوست دارم معلم ادبیات باشم نه استاد ریاضی فکر می کنم این ادمها به ریاضیات دیگه نیازی ندارند چون در ابتدایی ترین مفاهیم سواد یعنی خواندن و نوشتن درمانده اند.