امروز صبح وفتی بیدار شدم متوجه کهیر بر روی تنم شدم هر جایی که لباسم فشار بیشتری به بدن اورده بود قرمزتر و ملتهب تر بود بدترین قسمت بدنم ناحیه تماس با کش شلوارم بود.

مامان مستعهد به کهیر زدنه نسبت به خیلی چیزها حساسیت داره من هم کم و بیش زود حساسیت میدم. متوجه شدم به جز خودم  مامان هم مثل من حساسیت داده بود. هر چقدر فکر کردم دیشب چی خوردیم دیدم جز نون و پنیر و چایی و خرما و آش و هندونه چیز به یاد نداشتم.

حدسم بر روی چایی بود چون می دونم مامان به رنگ حساسیت میده احتمال دادم تو چایی جدیدی که خریدم رنگ ریخته باشند و این حساسیت به رنگیه که در چایی ریخته شده.

الان که می نویسم باز هم جای جای بدنم  کهیر داره ولی از صبح بهتره و به خاطر دارویی که خوردم همش امروز در خواب بودم.

پی نوشت: امروز میگفتم مردم ما متوجه خوبی چای نمیشن چون  چای با اسانس و رنگ رو به چای طبیعی ترجیح بدن بعد میگن فلان چای چه رنگی میده بعد نمیگن این چای رو اگه یه ساعت بزارید تو لیوان چه رنگی میشه رنگی که نمیشه بهش نگاه کرد. سعی کنیم اداب غذا خوردنمون رو عوض کنیم چای خوب چاییه که از خودش رنگ  و بو داشته باشه. می دونید همین عادت بد غداییمون موجب ورشکستگی صنعت چای ما شد.