چند وقت پیش مرضیه خوشحال اومد که من یه جایی پیدا کردم کیف چرم می دوزه. قیمت گرفته گه کیف کوچیک باشه 65 تومن می گیره. سر ماه که شد و مرضیه حقوق گرفت رفتیم مغازه مورد نظر. اولش اقاه نبود ما هم تو ویترین رو نگاه کردیم یکی دوتا کیف بود بیشتر کارش پالتو بود. ولی تصمیممون رو گرفته بودیم که کیف رو سفارش بدیم. یه مرد جوون بود که یکی اومد سراغ دوزنده اصلی رو گرفت اون هم اروم گفت رفته عمل. اون لحظه نگرفتم ولی بعد که دیدمش فهمیدم منظورش چی بوده.

اقاه که اومد ما گفتیم ما این کیف رو با این ویژگیهای می خوایم آقا گفت نه خانوم نمیشه گرونتر در میاد این رو من ندوختم چند سال پیش یه سری دانشجو دختر و پسر بودن با دست می دوختن. کار دسته وقت می بره. دید خیلی جدی می خوایم گفت اگه اندازه کیف رو دوشت می خوای میشه 150 تومن. مرضیه گفت نه مثل این کیف تو ویترین کوچیک می خوام گفت اگه این رو می بری 50 تومن حساب می کنم کیفش رو درست دوخته بودن ولی پاپیون روش رو دوست نداشتم بعد خیلی کهنه این قدر تو ویترین مونده بود. مرضیه گفت اگه بدوزی این رو چقدر می گیری گفت 85 تومن ولی دسته این رو نمی تونم در بیارم اون یکی که تکه دوزی می تونم در بیازم و چه و چه.  اخرش چون سفارش ما یه مقدار ترمه داشت و دوما اینکه چرمهاش پنجشنبه رنگ بندی کاملش رو می اوردن.

ما رفتیم دنبال ترمه هر چقدر گشتیم تو رشت پیدا نکردیم. من یه خورده مرضیه رو منصرف کردم که بی خیال شو که این کیف دوز نیست. می ترسم بد در بیاره. 

مرضیه هم منصرف شدم هم به خاطر ترمه که پیدا نکرده بود و هم به خاطر شکی که من تو دلش کاشتم. بعد بحث و حرف سر این شد که اونا دانشجو بودن به این خوبی می دوختن چرا ما ندوزیم بعد من یه تجربه کیف دوزی داشتم قبلا یه کوله پشتی و یه کیف کار با پارچه دوخته بودم.برای همین یه سر رفتیم تو خیابون امام خمینی یه مغازه هست وسایل کفاشی می فروشه ازش نخ و سوزن و درفش گرفتیم و همچنی ادرس چرم فروشی که نزدیک بود هم چرم فروش و هم وسایل کفاشی ادمها خوش اخلاقی بودن و خیلی تشویق کردن که خانوم می تونید چرا که نه. همه اینها انگیز شد که بدوزیم و تو این مدت که شروع کردیم اولش یه سری وسایل رو نداشتیم دونه دونه خریدیم  و کاربردشون رو فهمیدیم و دیدیم هزینه نیست بلکه لازمه.

بعد برای سگک رفتیم رییس صنف کفاشان رو پیدا کردیم که خیلی منصف تره. هفته پیش هم که تهران اومده بودم با مرضیه رفتیم بازار تهران هم از "خانه ترمه" ترمه خریدیم و هم مرضیه از بازار کفاشان تهران دهنه کیف و زنجیر و بقیه وسایل مورد لزوم رو خرید که با اون کیفی رو که می بینید رو دوختیم. 

واقعیتش الگوها رو من در میارم میرم تو مغازه مردم کیفشون قیمت می کنم بعد الگو کیفشون رو با تغییرات دلخوام درست می کنم. اول هم یه نمونه کیف کاغذی درست می کنم بعد دوباره چرمیش رو.

همش به این فکر می کنم اگه اقاه نمی گفت دانشجو بودن و با دست دوختن من هرگز فکر نمی کردم خودم می تونم حالا دوست دارم برم بهش بگم اگه من کیف بدوزم می فروشی یا نه؟