الان ناخنهایم به همان رنگی است که در عکس می بینید. قرار بود امروز تولد محمد باشد و من هم به پیشواز رفتم و ناخنهایم  را لاک قرمز زدم. متاسفانه گل پسرمون مریض شد و تولدش به بعد موکول شده. 

از رنگ ناخنهایم خوشم امده. اهل لاک زدن نیستم نه اینکه اصلا لاک نزنم ولی منتظر مهمانی هستم و بعد مهمانی هم زود پاک می کنم. گاهی به خاطر دلایل شرعی و گاهی هم به خاطر موقعیت کاری و اجتماعی.

اما هر موقع لاک می زنم ملایم است این اولین باریست که ناخنهایم را قرمز می کنم و از رنگش لذت می برم.  

خب این که اتفاق مهمی نیست که رنگ ناخنهای قرمز شود. تنها دلیل نوشتن اینکه ناخنهایم را لاک زده ام آن هم در اینجا فقط اینست که چیزهای کوچک می تواند انقدر لذت بخش باشد و موجب شادی گردد که ادم گاهی ماه ها و سالها دنبالش می گردد. شادی در واقع  لذت داشته های کوچک است لذت دیدن انگشتها لذت داشتن انگشتها. لذتهای که نا دیده می گیریمشان.

فکر کردم بد نیست  اهمیت شادیهای کوچک را یاد آوری کنم.

پی نوشت: فردا باز راهیم برای امتحان دیگر درسم را خوانده ام برای پس فردایم دعا کنید.